Amdan to Byt Rozdzielenia, byt w którym realizuje się Tarn, odwieczny akt Tworzenia, którego zwieńczeniem jest Mandra, Rozdzielenie Ducha od Materii. Kiedy Ciało postrzega odpowiednio, to budzi się w nim Świadomość i staje się Amdanem, miejscem dla duszy, cząstki Ducha. Amdan więc to trzy byty w jednym. Śmiertelne Ja Ciała, które pochodzi od Materii i do Materii wraca. Ja Świadome, związane z tym ciałem, którego przyczyną powstania jest rozwinięte postrzeganie Ja Ciała. Oraz Ja Duszy, które jest duszą nieśmiertelną osadzoną w Amdanie, rozwijającą się przez jego uczynki. Amdan przez swoje postępowanie i podatność na Cztery Siły Ducha albo rozwija się i osiąga Gaminę, Harmonię Czterech Sił Ducha, a dusza jego oddziela się od Materii. Albo cykl rozwoju zaczyna się od narodzin nowego Amdana i wcielenia w niego istniejącej lub zaczęcia w nim nowej duszy. Tak w Gaminie Amdana dokonuje się Tarn, akt Tworzenia. Tak Amdan jest miejscem Mandry, Rozdzielenia Ducha od Materii. Tak powstał człowiek, byt świadomy swojego istnienia, Amdan, jeden z niezliczonych w Omonie.
Powyższe słowa naszej Doktryny to rodowód człowieka, cała doktryna o nim stanowi. Wygląda skomplikowanie, nie ma rajskiego ogrodu, nie ma praprzodka z imienia. I nawet nie jesteśmy jedyni, wybrani. Nie ma predestynowanego do niebiańskiego życia człowieka. Nie ma tego, do czego wszyscy są przyzwyczajeni. Jest za to szersze spojrzenie. Mamy bowiem przed sobą do odegrania rolę wprost w kosmicznym dziele Tworzenia. W skali całego Omonu, Bytu Wspólnego Materii i Ducha.
Koroną Tworzenia na naszym ziemskim globie stał się człowiek, zwieńczenie ewolucji. To w nim zrodziła się świadomość swojego istnienia, Ja Świadome. Taki będąc był gotowy na wcielenie się w niego duszy. Otrzymał tym samym swoje Ja Duszy. Razem z Ja Ciała, które posiada każdy organizm żywy, te trzy byty tworzą człowieka jako takiego.
Człowiek jednak nie jest wyjątkiem w kosmosie. Wszędzie gdzie w Omonie powstaje Sfera Życia, dochodzi w niej w końcu do momentu gdy staje się w niej swoisty cud: powstaje Ciało Świadome. Które, po wstąpieniu w nie duszy, staje się Amdanem. Rozwój na innych globach może być krańcowo inny. Ale cel Tarnu jest zawsze ten sam: Rozdzielenie Ducha od Materii. W tym właśnie wszyscy jesteśmy tacy sami. Amdan, jakikolwiek i gdziekolwiek by był, zawsze wieńczy dzieło Tworzenia.
Nie ziemia jest centrum Wszechświata, nie słońce, nie człowiek. Nasza zbiorowa świadomość kim jesteśmy roztacza się teraz dalej, ku gwiazdom. Ku bezmiarom Omonu. Gaminizm jest religią która poszerza horyzonty człowieka daleko poza nasz ziemski glob, jest doświadczeniem Amdana. Jest świadomością bycia Amdanem, synem Omonu.