Omon to Byt Wspólny Materii i Ducha, Kosmos i Duch, przestrzeń, czas, znane i nieznane, dostępne i niedostępne, wymiary i byty, twór Da, Bytu Wszechrzeczy. To Sfery Życia, nasz doczesny świat materii, myśli, ducha, żywych i zmarłych. Wszystko i wszędzie z czym mamy do czynienia. Miejsce Złączenia i miejsce Rozdzielania Ducha od Materii w środowisku życia Amdana, w ciągłym procesie Tworzenia. Nasza podstawa egzystencji.
Od najmniejszej cząstki, po najodleglejsze krańce kosmosu. Czas i wymiar. Duch jako byt wszechobecny, współistniejący z Materią. Pochodząca z niego dusza, zrodzona w Ciele Świadomym, Amdanie. Najmniejsza myśl przejawiona w głowie człowieka, ślad współistnienia Ducha i Materii w jednym ciele. Od najmniejszej myśli po najodleglejsze gwiazdy. Wnętrze i kosmos. Wszystko. Razem. I zawsze. Tym jest Omon.
Wszystko co żyje i służy odwiecznemu aktowi Tworzenia. I wszystko co już lub jeszcze martwe. To Omon. Niezbadane i rozważane w teorii następne wymiary, następne Wszechświaty. Bo jeśli nawet nie istnieją fizycznie. To są tworem myśli człowieka. A ta myśl to też Omon.
Czy zatem Omon to byt posiadający swoją świadomość, wszechświadomość? Nie. Omon, Byt Wspólny, to tylko przejaw Da, Bytu Wrzechrzeczy. Coś bardzo realnego, jak też coś bardzo abstrakcyjnego. Można go nazwać: Wszystkość. Czyli to co przejawia się w człowieku, doświadcza go, przenika, zostawia w nim ślad lub go nie zostawia.
Po co komu tego świadomość? Żeby zrozumieć istotę, istotność życia człowieka i świata wokół niego, całego kosmosu. Z prochu powstałeś i w proch się obrócisz? Niekoniecznie tylko tyle. Obok prochu Materii pozostaje wciąż Dusza. Twoja Pamięć Doświadczeń, twoja Mona. Ona idzie dalej w odwiecznym akcie Tarn.