No i zmieniłeś miejsce pobytu. Całkiem nowe, całkiem inne, może całkiem nagle. Przeprowadzka, określony zamiar lub dramatyczny los. Stajesz tam, bagaż swój kładziesz przy stopach. Sam lub z kimś. Ciężar zmian biorąc sam, lub dzieląc go. Rozglądasz się, oceniasz sytuację, układ pokoju czy całego mieszkania…. Trzeba adaptować nowe otoczenie do swoich zwyczajów, szukać siebie, szukać swojej Lumy. To co się kocha, to co zaczynało się lubić lub kochać, to miejsce gdzie się chętnie chodziło. Jeszcze nie tak dawno, jeszcze wczoraj. Odzyskać. Odbudować.
To nie znaczy żeby na siłę naginać świat do swojej przeszłości. Nie. Idziemy do przodu, rozwijamy się, pozyskujemy nowe. Ale raz znalezione dobre odnajdywać i odtwarzać wokół siebie, tworzyć. Co na mnie dobrze wpływa, co mnie uspokaja, harmonizuje, tonuje. Lub po prostu to na co lubię patrzeć, kolor, kształt, motyw. Raz odkryte przyjazne otoczenie i warunki. Kiedy sytuacja zmusza do odejścia. W nowym miejscu odbudować. Polepszyć. Bez szkody innym, na korzyść sobie i innym. Nigdy sam, zawsze dbając o dobrą Prunę.
Twoim otoczeniem są bowiem nie tylko przedmioty, które sobie poustawiasz. Ludzie i zwierzęta to też twoje otoczenie. Do których czasem ty musisz się ustawić, dla których czasem ty dostosować siebie. To proces rozłożony na wiele tygodni, miesięcy, na całe życie właściwie. Zawsze coś poszukujesz, zawsze coś znajdujesz, zawsze miejsce czemuś nadajesz. Adaptujesz. Swoje otoczenie do siebie, siebie do swego otoczenia. Zawsze komuś szczególną rolę i wpływ na siebie dajesz. Improwizujesz, sprawdzasz.
Ale zawsze. W twojej czasoprzestrzeni zawsze są te specjalne punkty, te specjalne przedmioty, artefakty codzienności, które orientują cię szczególnie, umiejscawiają i mocują, wokół których kreślona jest twoja tożsamość, twoja mapa na ziemi. Jeśli mają swoje miejsce. To i ty masz swoje miejsce. Swój bezpieczny świat, swoją Lumę odpoczynku, odbudowy i wzrastania w siłę.
Jeśli to wszystko potrafisz. Jeśli twoja myśl, twoja wola i twoja ręka posiadają dar tworzenia stabilnego własnego miejsca na ziemi. Wtedy cały twój świat, cały Etel dany twojemu rodzajowi, może być twoim domem. Gdziekolwiek los cię rzuci. Czyń ziemię twą codzienną sobie miłą.