Kiedy w lodówce masz zawalone produkty bliskie przeterminowania i bałagan. Kiedy go ogarniesz, a śniadanie wspólnie z domownikiem zjesz smaczne i zdrowe. Wędlinka ze sklepu, ogórki i pomidory od siostry z jej ogródka. A w lodówce porządek. Kiedy pralka skończy pranie rzeczy, które w jej bębnie zalegały kilka dni. A ty wywiesisz te pranie na balkonie, na budzący się słoneczny i rześki sierpniowy dzień. Odetchniesz głęboko świeżym powietrzem letniego poranka. Kiedy pozmywasz naczynia z zeszłodniowej kolacji i z bieżącego śniadania. A naczynia zmyte na suszarce lśnią czystością i kroplami wody. Kiedy blat zlewu i stołu zetrzesz ściereczką. Kiedy czajnik gwizdaniem obwieści że woda zagotowana. I zaparzysz herbatę, sobie i towarzyszącej ci obok osobie. Kiedy poranne słońce rozzłoci twój pokój i kuchnię. Kiedy usiądziesz w takim świetlistym otoczeniu ze szklanką aromatycznej herbaty. Głębokim oddechem odsapniesz po porannej krzątaninie. Spłynie po tobie ulga i satysfakcja. To wtedy jest ład. Wtedy jest Ład.
Ład to nie tylko porządek, ustalony i przywracany. Ład to także spokój, stabilność, bezpieczeństwo, harmonia najbliższego otoczenia, harmonia twej Lumy. Ład to też stabilne relacje z najbliższymi, harmonia i moc twej Pruny, wzajemne rozumienie potrzeb najbliższych bez potrzeby ich słów, empatia, zgranie i partnerstwo w codziennych obowiązkach i czynnościach, zrozumienie potrzeb swoich i najbliższych osób, zrozumienie i realizacja potrzeb rodziny i domu, Rodziny i Domu. To satysfakcja z każdego dnia i poczucie szczęścia odbierane ze zwykłej codzienności. To błogostan i wyciszenie. To wszystko to jest ład. To wszystko to jest Ład.
Uczymy się podwyższać rangę i znaczenie w życiu znanych słów i pojęć. Nie lekceważymy codziennych bodźców i wrażeń. Nasza Pamięć Doświadczeń to naczynie otwarte na najlepsze rzeczy jakie niesie nam życie. Dostrzegajmy, twórzmy, dawajmy i bierzmy najlepsze co nam życie da. Stawiając wyżej naszej uwadze określone czynności i stany przebywania, emocje, relacje i miejsca. Obieramy sobie codziennie kurs naszego okrętu zwanego życiem ku brzegom wyspy zamieszkałej przez ludzi szczęśliwych. Bądźmy jednym z nich.